04. mei 2020
Onze natuurlijke staat van zijn is een niet-denken. Waarom denk ik dan zoveel achter elkaar. Hoe kan ik mijn denken beheren, berheersen en in goede banen leiden. In de Corona tijd leven we veel binnenshuis. Dit zette me aan het denken...alweer!
17. juni 2019
Dieren leven zo mooi in het nu moment. Ze voelen intuïtief aan wat ze als volgende stap in hun leventje gaan doen of niet doen. Een beetje eten; ontspannen; spelen; water drinken; waakzaam zijn; bewegen; met elkaar communiceren en alles loopt in een vloeiende lijn in elkaar over. Waar ligt de behoefte en kan er aan die behoefte worden voldaan. Dieren kennen geen planning of time- management. Wel gewenning aan dagelijks terugkerende gebeurtenissen zoals een vast moment voor het eten of de komst...
24. november 2018
Muziektherapie…. Het is niet dat ik ervoor gestudeerd heb. Het is wel altijd een wens geweest. Ik leer door de ervaring in de praktijk en door mezelf en de situatie steeds weer te reflecteren. Wat doet het en wat doe ik daarmee… (Als activiteitenbegeleidster heb ik het voordeel dat ik nog meer talenten in kan zetten als zinvolle dagbesteding.) Met muziek kun je die verbindende factor in de mens en tussen mensen teweeg brengen. Muziek verbroedert en bevrijd emoties. Bij mensen met dementie...
23. juni 2018
Mijn groene kathedraal laat me verzinken in een diepe verbinding met al dat leven heet. Geen oordeel, geen gepraat, geen bekijks of een neerbuigende houding… Bomen staan naast elkaar en dulden elkaars schaduw of incompleetheid. De lasten worden gedragen, sterk als ze zijn. Met de wortels in de aarde, stijgt de boom elk jaar in zijn waarde. Een waardige houding, waarachtig en krachtig, draagt de stam een kroon in zijn takken, een bladerdek die uitreikt naar de hemel of omarmt tot aan de grond....